Kutsal Üçlü-Birlik Elizabet’i

elisabeth.-t.

25 Kasım 1984 günü, 2 nci Jean Paul, Kutsal Üçlü-Birlik’in Elizabet’ini, kutsanmış ilan ediyordu ve onu “Bizim için parıldayan yeni bir ışık, emin ve sağlam bir rehber…Mesajı, bugün peygambersel bir güçle yayılan, sevgide kök salmış ve kurulmuş olmanın sevincinin eşsiz bir tanığı”… Olarak tanıtıyordu.

18 Temmuz 1880 günü askeri bir kampta dünyaya gelen küçük Elizabet, iradeli, haraketli, ara sıra da asabileşen bir huya sahiptir. Fakat ayrıca, büyük ve güzel olan her şeye eğilimi ve uğruna “sert mizacını” sevgiyle yenmek niyetinde olduğu İsa’ya düşkünlüğü vardır.

13 yaşında Konservatuarın, piyano bölümünden birincilik ödülünü alır.. Fakat tutkusu başkadır. İsa’yı ölesiye sevmek, yaşamını ona adamak ister. Rahat bir genç kızlık hayatı yaşar ve, dağlar, deniz, dostluk, her şey onu coşkulandırır, fakat ayrıca, Kilise çevresi, hastaları ziyaret etmek, çocuklara din dersi vermek ve her şeyden çok ve her zaman dua etme tutkusu vardır.

Elizabet, sürekli dua etmek ve insanlığı Allah’a yakınlaştırmak için Karmel manastırı yaşamına git gide kendini çağrılmış hisseder. Annesinin karşı çıkmasına aldırmayarak, 21 yaşında Dijon Karmel’ine girer. Çok derin bir mutluluk yaşar, tamamiyle duaya adanmış, yoksul ve zorlu, fakat Allah’ın varlığı ve kardeş sevgisi güneşiyle aydınlanmış bir yaşam sürer. Allah’ın sözüyle, özellikle Allah’ın, “Bizi fazlasıyla sevmiş olan Allah’ın görkeminin övgüsü” olmaya davet eden, Pavlus’un sözüyle beslenir.

Elizabet, günü gününe, rahibeler topluluğunun yaşamında, Tanrı’nın sevgisine, sevgiyle karşılık vermek ister. Ve mektuplarında, çoğu laik olan dostlarıyla olağanüstü buluşunu paylaşmak ister. Hepsi çağrılmış, hepsi sevilmiş, hepsi Varlık tarafından konut edilmiştir.

1904’te, kendi için ve kendini eksiksiz açıkladığı (otuzdan fazla dile çevrilmiş) ünlü: Ey Allah’ım, tapındığım kutsal Üçlü-Birlik, duasını yazar… O zamanlarda henüz çaresi bulunmamış Addison hastalığına yakalanıp, 1906 yılında dokuz aylık bir hastalık devresi, ölüm kalım savaşı verir. Büyük sancılar acılar içerisinde, sevme ve kendini adama sevincini ifade eder.

elisabeth-t.-

9 Kasım1906 günü 26 yaşında ölür. Bir gün önce “Nur’a, Sevgi’ye, Yaşam’a gidiyorum”, diye sayıklamıştır.

O zamandan beri  parıltısı  sürekli yayılır ve dünyanın her yerinde Elizabet kendine dostlar edinir.  Ölümünün,  birinci  yüzyılının kutlanması dolayısıyla  derlenmiş  bu  365 düşüncenin mesajı, bir çok insanın aydınlanmasına imkan oluşturacaktır. Herkes azizliğe, 16 Benediktus’un güzel ifadesiyle, “Bir iman, umut ve sevgi adamı veya kadını olduğu için, tarihte nur taşıyıcısı olma” çağrısını duyabilecektir.

Papalık Genelgesi. Deus caritas est,  25.12.2005.

Dijon Karmelit Rahibeleri
Fr. Pierre Caporal

Kutsal Üçlü-Birlik Elizabet’in Yazılardan

Allah’ın ruhu, parlayan ışık,
Beni lutuflarınla dolduran Sen,
nimetlerine boğan Sen,
yak beni, tamamiyle yok et beni.

RAB’bimle kurtarıcı olmak,
bu da bir görevdir.
Bunun için yok olmam,
O’nunla birleşerek kaybolmam gerekir.

Keşke, Baba’mız olanın, ellerine kendimizi eksiksiz,
teslim etmesini bilebilseydik.

elisabeth-t.

Mesih İsa’nın ruhunda ki gizli tüm hazineler benimdir, bu nedenle kendimi öyle zengin hissediyorum ve büyük bir mutlulukla, tüm sevdiklerim için, bu kaynaktan almaya gideceğim.

Mesih İsa’nın, bize getirmeye geldiği bu Kutsal Üçlü-Birlik’in, yaşamını yaşamak ne güzel olurdu. Kendisinin Yaşam olduğunu ve bu yaşamı bize bollukla vermeye geldiğini o kadar tekrarladı ki.

Kutsal Ruh, ruhumu alevlendir;
Tanrı’sal sevgiyle yakıp yitir,
ey her gün yakardığım, Sen…Kutsal Ruh, iyilik, en yüce güzellik,
ey tapındığım ve sevdiğim Sen,
Şu bedeni, şu yüreği ve şu ruhu,
Tanrı’sal alevlerinle yakıp yitir.
Sadece iradesine can atılan,
Üçlü-Birlik’in yaratığı.
BİZİMLE İLETİŞİME GEÇİN

Şu anda burada değiliz. Ama bize e-posta gönderebilirsiniz, en kısa zamanda size geri dönüş yaparız.

Not readable? Change text. captcha txt