Bir tek aracı, Mesih İsa.

Aziz Ambrosius 48. Mezmur’un şu sözlerini İsa’ya söyletiyor:

Kardeş fidye ödemez; fidyeyi ödeyecek olan bir insan. O insan Tanrı’ya ne kefaret, ne de hayatının bedelini ödeyecektir. O halde felaket gününde korkmak neden? Bana kimse zarar veremez, benim kurtarıcıya ihtiyacım yoktur, dahası herkesin kurtarıcısı benim. Başkalarını kurtaran ben, kendim için mi titreyeceğim? İşte ben herşeyi yenileyeceğim; ben sıradan bir akrabalık duygusunun ailevi bağların fevkindeyim. Eşit bir doğa zaafının tutsağı olduğu için, aynı anadan doğma kardeşin geri satın alınmadığını insanı, diğer insan, Rabbin göndereceğini bildirdiği insan, kendi hakkında şöyle diyen insan: “Size gerçeği söyleyen insanı, beni öldürmek mi istiyorsunuz?” (Yu. 8, 40) fidyeyi ödeyerek kurtaracaktır.

Ancak o bir insan olduğu halde, onu kim tanıyabilir? Onu neden kimse tanıyamaz? “Çünkü Tanrı bir olduğu gibi, Tanrı ile insanlar arasındaki aracı da birdir, bir insan, İsa Mesih” (I. Ti. 2, 6). Sevgisi ile kadeşlerinin ötesine gerçek insanın fidyesini ödeyen O’dur. Çünkü o yabancılar için kanını döktü ve adağı, kardeşi için olsa bile kimse sunamaz. Bu nedenle, bizi günahtan kurtarmak için vücudunu esirgemedi ve herkes için fidye olarak kendi kendini sundu. Buna gerçek şahidi Havari Pavlus tanıklık eder: “Gerçeği söylüyorum, yalan söylemiyorum” (Rom. 9, 1).Ancak, fidyeyi ödeyebilen tek insan neden O’dur? Çünkü sevgide kimse ona erişemez. O hayatını yoksul kullarına feda eder; insan doğasının arılığında kimse O’na erişemez. Çünkü tüm insanlar Adem’in günahından payını aldı. Ancak bu ilk günahın boyunduruğu altına girmeyen kişi kurtarıcı olarak seçilebilir. O halde şunu anlayalım: Tüm insanlığın günahını kendi teninde çarmıha gererek, herkesi ezen borcu kanı ile ödeyerek silmek için, insan konumunu üstlenen bir insandır. İsa, Mesih’tir.

Ama belki şöyle bir itirazın olabilir: İsa bizzat: Adını kardeşlerine ilan edeceğim dediğine göre, kardeşin fidye ödeyebileceğini ima etmek mümkün mü? Hayır, İsa kardeş olarak değil, içinde Tanrı varolan insan, Mesih olarak bizi günahtan kurtardı. Çünkü Kitap’ta şöyle yazılıdır: “Dünyayı Mesih’te kendisiyle uzlaştıran Tanrı’dır” (II. Ko. 5, 19). Bu Mesih için de Kitap: “Söz insan oldu ve aramızda yaşadı” (Yu. 1, 14) der. Demek oluyor ki, insan olduğunda kardeş olarak değil, Rab olarak aramızda yaşıyordu.

AMBROSİUS (339-397)

BİZİMLE İLETİŞİME GEÇİN

Şu anda burada değiliz. Ama bize e-posta gönderebilirsiniz, en kısa zamanda size geri dönüş yaparız.

Not readable? Change text. captcha txt