Mesih ile birlikte Tanrı’nın mirasçılarıyız.

Bu mektupta Ambrosius, Orontianus’un Romalılara Mektubun Birinci bölümü ile ilgili sorularını yanıtlar:
Aziz Pavlus’a göre bedenin kötü işlerini Ruh’la her kim öldürürse, o yaşayacaktır. Yaşamasına şaşmamak gerek, çünkü o kimse Tanrı’nın oğlu olacak, Tanrı’nın Ruh’unu alacaktır. O denli Tanrı oğlu olacaktır ki, kölelik ruhu değil, evlat edinenlere özgü ruhu alacaktır. O denli Tanrı oğlu olacaktır ki, Kutsal Ruh bizzat Tanrı çocukları olduğumuza tanıklık edecektir. Bu tanıklığın Kutsal Ruh’un tanıklığı olduğu açıktır. Çünkü Galatyalılara hitap eden mektupta da yazılı olduğu gibi, kalplerimizde “Abba, Baba” diye haykıran O’dur (bk. Gal. 4, 6). Ancak Tanrı çocukları olduğumuza en açık şekilde tanıklık eden olgu şudur: Tanrı’nın mirasçılarıyız, Mesih ile birlikte mirasçılarız. Onunla birlikte yüceltilen kim ise, onunla birlikte mirasçı olan da odur. Onunla birlikte yüceltilen ise, onun için acı çekerken, onunla birlikte acı çekendir.
Aziz Pavlus, bizi acı çekmeye teşvik etmek için tüm çektiklerimizin önemsiz olduğunu ekler. Çektiklerimiz, çabalarımızın karşılığı olacak o büyük mükafat ile kıyaslanamaz. Bu mükafat ise, Tanrı benzerinde yeniden yaratıldığımız zaman, Tanrı’nın ihtişamı ile yüzyüze geldiğimiz zaman, kendini içimizde belli edecektir.

Bu açıklamanın azametini vurgulamak için Havari, bizzat yaratılışın da bu Tanrı oğulları açınlamasını beklediğine işaret eder. Bu yaratılış, şimdilerde ve kendi iradesinin dışında hiçliğin gücüne terkedilmiştir. Ancak yine de umutludur. Mesih’in lütfu ile kendini kaçınılmaz yozlaşmanın tutsaklığından kurtarabileceğini, Tanrı oğullarının şanlı özgürlüğüne kavuşacağını ümit eder. Böylece Tanrı oğullarının şanı gün ışığına çıktığında, yaratılış için ve bu Tanrı oğulları için tek bir özgürlük olacak. Ama bu an için, bu açınlama özlemi sürdükçe, tüm yaratılış evlat edinmenin ve kurtuluşun şanlı günü bekleyişinde yakınmaya devam ediyor.
Yaratılış kendini kurtaracak olan Ruh’a gebedir ve hiçliğin tutsaklığından kurtulmak ister. Doğal olarak, evlat edinme bekleyeşinde inleyen yaratıklar, Ruh’un vereceği ilk armağanlara zaten sahiptir. Tanrı tarafından evlat edilen beden, bu ebedi ve tanrısal nimetle karşı karşıya geldiğinde, evlat edinilmiş olmakla tüm beden kurtuluşa erişecektir.

Galatyalılara yazılan mektupta belirtildiği gibi Ruh, “Abba, Baba” diye seslendiğinde, Rabbin Kilisesi’nde bu evlat edinme zaten gerçekleşmiş olur. Ancak, bu evlatlığa kabul edilme, Tanrı’nın çehresine görmeye çağrılanlar ölmezliğe, şana, şerefe yeniden doğdukları an tam olacaktır. İnsanlık işte o zaman kendine gerçekten kurtulmuş gözüyle bakabilecek. Havari bu nedenle “Ümitte kurtarıldık” der (Rom. 8, 24). Çünkü ümit de kurtarır. “İmanın seni kurtardı” (Luk. 18, 42) derken sözü geçen iman gibi.

AMBROSİUS (339-397)

BİZİMLE İLETİŞİME GEÇİN

Şu anda burada değiliz. Ama bize e-posta gönderebilirsiniz, en kısa zamanda size geri dönüş yaparız.