Tanrı’yı görmek istiyoruz, emelimiz O’nu görebilmektir.

“Ben iyi çobanım; koyunlarımı tanırım” yani severim, “koyunlarım da beni tanır” (Yu. 10, 14). Açıkçası: onları sevenin sevgisine karşılık verirler. Bilgi her zaman gerçek sevgisinden önce gelir.Sevgili kardeşlerim, Rabbin koyunları olup olmadığınızı, O’nu tanıyıp tanımadığınızı, gerçeğin ışığını bilip bilmediğinizi kendinize sorun. Salt inanç bilgisinden değil, sevgi bilgisinden de sözediyorum; salt inançtan değil, çalışmaktan da sözediyorum. Nitekim İncil yazarı Yuhanna açıklıyor: “O’nu tanıyorum deyip de O’nun buyruklarını yerine getirmeyen yalancıdır” (I. Yu. 2, 4).

Bunun içindir ki bu aynı tümcede Rab hemen ekliyor: “Baba beni tanıdığı, ben de Baba’yı tanıdığım gibi, koyunlarımın uğruna canımı veririm” (Yu. 10, 15). Sanki apaçık şöyle diyor: bunun sonucunda ben Baba’yı tanıyorum, Baba beni tanır. Çünkü koyunlarım uğruna canımı feda ediyorum; yani, koyunlarım uğruna kendimi feda etmekle gösterdiğim sevgi ile Baba’yı ne denli sevdiğimi kanıtlıyorum.
Bu koyunlarla ilgili olarak şunları söylüyor: Koyunlarım beni dinlerler, ben onları tanırım, onlar da beni izlerler. Onlara ben sonsuz yaşamı veriyorum (bak. Yu. 10, 14-16). Daha önce onlar hakkında şöyle demişti: “Bir kimse benim aracılığımla içeri girerse kurtulur. Girer, çıkar ve otlak bulur” ( Yu. 10, 9). Yani inancı girecek, görme ile inançtan çıkacak, inançtan dolayı derin düşünceyle gerçek ve sonsuz otlakları bulacaktır.Koyunları otlakları bulacaklar, çünkü O’nu sade bir yürekle izleyen sonsuza kadar kalan bir gıda ile beslenir. Bu koyunların otlakları, sonsuz bir ilkbahar olan cennettin içtenlikli sevinçlerinden başka ne olabilirler ki? Nitekim seçilmişlerin otlağı Tanrı yüzünün varlığıdır ve onu yitirmek korkusunu duymaksızın, O’na bakıldığında ruh yaşam gıdası ile sonsuzca beslenir.Bunun için, sevgili kardeşler, birçok vatandaşlarımız ile birlikte mutlu olabileceğimiz bu otlakları arayalım. Mutlu olanların sevinci bizleri çeksin. Kardeşlerim, ruhumuzu canlandıralım. İnandığımız şeyin inancı artsın. Arzularımız üstün değerler için alevlensin. Bu şekilde sevmek bir ilerlemek olacaktır.

Hiçbir terslik bizi içimizdeki bayramın sevincinden alıkoymasın, çünkü biri saptanan hedefe varmak istiyorsa, yoldaki hiçbir engel onu durduramaz. Hiçbir refah çekiciliği ile başımızı döndürmesin. Çünkü yol boyunca durup kırlara bakan ve gitmek niyetinde olduğu yere varmayı unutan yolcu akılsızdır.

GREGORİUS MAGNUS (540-604)

BİZİMLE İLETİŞİME GEÇİN

Şu anda burada değiliz. Ama bize e-posta gönderebilirsiniz, en kısa zamanda size geri dönüş yaparız.