Yahya, kendi kanı ile vaftiz edildi.

Rabbin doğumunun, öğretisinin ve ölümünün ermiş öncüsü, mücadelesinde göksel bakışlara yakışır bir güç gösterdi. Her ne kadar insanların gözünde, eziyetler gördüyse de, Kutsal Kitap’ın dediği gibi (bk. Bilgelik 3, 4) umudu ölümsüzlükle doludur. Doğum gününü görkemli bir törenle kutlamamız yerindedir. Azabı ile anımsanacak hale getirdi ve kanı ile boyadı. Anısını saymak ve tinsel bir neşe içinde kutlamak aziz bir davranıştır. Rab için vermiş olduğu tanıklığı şehitliği ile doğruladı.

Aziz Yahya, yolunu hazırlamak için Kurtarıcımız uğruna hapiste yattı, zincirlendi. Her ne kadar ondan İsa Mesih’i inkar etmesi değil, salt gerçeği açıklamaması istenildiyse de, O’nun uğruna yaşamını verdi. Bununla birlikte Mesih için öldü.Mesih “Ben gerçeğim” (Yu. 14, 6) dedi. Bu yüzden de Yahya kanını Mesih için akıttı. Çünkü gerçek için akıttı. Ve nasıl ki doğmakla, vazetmekle, vaftiz etmekle doğacak olana tanıklık etmesi gerekiyorsa, aynı şekilde vaazetmesi ve vaftiz etmesi gerekliydi. Bu şekilde acı çekmekle Mesih’in de acı çekeceğini gösterdi.

Bu denli yüce bir insan, uzun süre zincir altında acı çektikten sonra, kanını akıtarak yaşamına bir son verdi. Üstün barışın özgürlüğünü ilan etti ve inançsızlar tarafından hapise atıldı. Işığa tanıklık etmeye gelen ve Mesih’in kendisi olan, ışık tarafından yanan ve aydınlatan kandil diye adlandırılan, hapsin karanlıklarında kapatıldı. Üzerinde Peder’in sesini duymak ve Kutsal Ruh’un lütfunun üstüne inmesini görmek ve dünyanın Kurtarıcısını vaftiz etmek ayrıcalığı bahşedilen o, kendi kanı ile vaftiz edildi.Oysa onun bir kişiye gerçek uğruna, sonsuz mutluluklarla ödenilen geçici acılar çekmek zor gelemezdi. Aksine kolay ve güzeldi. Onun gibi bir kişi için ölüm kaçınılmaz bir olay veya güç bir zorunluk gibi görünmüyordu. Aksine bir ödül, Mesih’in adını açıkladığı için bir sonsuz yaşam nişanı idi.

Bu yüzdendir ki, Havari doğru söylüyor: “Çünkü size yalnız Mesih’e iman etmek değil, Mesih uğruna elem çekmek ayrıcalığı da verildi” (Flp. 1, 29). Ayrıcalık dediği seçilmişlerin O’nun uğruna elem çekmektir: “Bu anın elemleri, gözümüzün önüne serilecek olan yücelikle karşılaştırılmaya değmez” (Rom. 8, 18).

BEDA VENERABİLİS (672-735)

BİZİMLE İLETİŞİME GEÇİN

Şu anda burada değiliz. Ama bize e-posta gönderebilirsiniz, en kısa zamanda size geri dönüş yaparız.

Not readable? Change text. captcha txt