ALBERTUS MAGNUS (1206-1280)

1206 yılında Lauingen’de (Souabe) doğdu. Padova’da öğrenci olduğu sırada, 1223 yılına doğru, Vaiz Kardeşler (Dominiken) tarikatine girdi. Kolonya, Brisgau-Friburg, Ratisbon, Strazburg ve Paris’te manastır öğretmenliği (lektör) yaptı. 1248 de, Kolonya genel studium’unun baş öğretmeni oldu. Öğrencileri arasında Aqueno’lu Thomas da vardır.

1256 da Dilenci Tarikatleri savunmak için Roma’dadır. Aynı zamanda Roma Kuria’sınde Kutsal Kitap’ı öğretmektedir. 1259 da Dominikenler tarikatinin genel meclisine katılır. Bu meclis Valenciennes’de (Fransa) toplanır ve tarikatin etüd’lerini organize eder. 1260 yılında Ratisbon episkoposu olur. Abert, 15 kasım 1280 de Kolonya’da ölmüştür. Papa XI. Pius tarafından “Kilise Doktoru” ilan edilmiştir. Albertus Orta Çağın, en çok ve çok çeşitli konularda yazı yazmış olan “doktoru”dur. Albertus’un özelliğini oluşturan başlıca üç nokta vardır: geniş bir ansiklopedik bilgiye sahip oluşu, Aristoteles düşüncesini geleneksel hıristiyan düşüncesi ile bütünleştirmek ve bilginin teolojik bir sentezini ortaya koymak.

BİZİMLE İLETİŞİME GEÇİN

Şu anda burada değiliz. Ama bize e-posta gönderebilirsiniz, en kısa zamanda size geri dönüş yaparız.