FRANCİSKUS SOLANO († 1610)

Çağdaş Bir Yazarın Yazdığı Franciskus Solano’nun Bir Yaşam Öyküsünden
14 Temmuz, Aziz Franciskus Solano Bayramı

Rab ruhuma tatlıdır: şereflendirilsin.

Her ne kadar Franciskus’un yaşamı çile ve şehitlik olduysa da yine de, ölümünden iki ay önce, Hıristiyan bir sabırla Tanrısal vaatleri elde edebilmek için, onu yatağa bağlayan keskin acılar ve yüksek ateş çekti. Hastalık onu dualarından ayırmadı fakat o son günlerde öylesine olağanüstü bir seyir mertebesine ulaştı ki herkese sanki sürekli olarak Meleklerle konuştuğu gibi göründü ve doğanın ihtiyaçlarını öylesine unuttu ki, doktorların genel yorumu ile, dünyasal yaşamını salt bir mucize sayesinde uzatabildi. Çok sevdiği “Tanrı şereflendirilsin” duasını okurdu ya da benzerlerini. Bazen kendisi-ne kimi mezmurların okunmasını istiyordu, “Ruhum Rab’be şükret” gibi ve bundan tinsel zevk duyuyordu. Böylece Yuhanna’nın “Paskalya bayramından önce” başlıklı bölümü okumalarını arzu ediyordu, İsa’nın çarmıha gerilişi anlatısına özellikle duygulanır, tatlı sevgi konuşmaları sürdürür O’nunla ve günahkar olan kendisine gösterdiği merhametli sevgi için şükrederdi.

Aynı şekilde Mutlu Bakire’ye ilahiler okumakla zevk alırdı. Bazen günah çıkartıcısına “Peder, Tanrıya şükretmeme yardımcı ol” diye yalvarırdı ve Tanrıya seslenerek eklerdi: “Tanrım, yaratıcım, kralım, babam, neşem, her şeyim”; ve Tanrı ile içtenlikli birleşmesi öyle bir şey idi ki kendinden geçer, görünüşü değişirdi.

Ölümünden beş gün önce hastabakıcı rahip Yuhanna Gomez’e şöyle dedi: “Kardeşim, yüce merhameti ile Tanrı bana düşmanı yenme gücünü bahşetti, farkında mısın?”. Ölmeden üç gün önce, ona yardımcı olan din adamına, gözyaşı döküp iç çekerek: “Rab İsa, neden sen çarmıha çekildin, bense hizmetkarların tarafından yardım görüyorum? Neden sen çıplaksın, bense örtünüyorum? Neden sana tokat atıp başına dikenli taç koydular, benimse etrafımda iyi şeyler var ve inayetlerle teselli oluyorum?”

Ölmeden iki gün önce, hazır bulunan çok sayıdaki rahiplere şöyle dedi: “Ruhumun Tanrısı, bana verdiklerin için yüceltilmiş ol. Rab’bim, Tanrı olduğun için memnunum; ne kadar güzel bir şey bu”. Ölümünden önceki gece derin bir esrime girdi öylesine ki hazır bulunanlar öldüğünü sandılar; fakat kendine gelerek: “Bana söylenenlerden çok mutluyum, hepimiz Rab’bin evine gideceğiz” diye haykırdı.
O andan itibaren yüzü anlatılmaz bir mutlulukla aydınlandı ve ruhu vaat edilen iyiliklerle bayram etti, öylesine ki büyük neşe gösterilerinde bulundu. Rahiplerden biri kendisine: “Peder, Tanrı seni göğe götürdüğünde ve sonsuz egemenlikte olduğunda beni hatırla” dediğinde neşe ile yanıt verdi: “Evet, göğe gidiyorum fakat Mesih’in ölümü ve çilesi sayesinde çünkü en büyük günahkar benim. Ermiş vatana vardığımda iyi bir dostun olacağım.”

BİZİMLE İLETİŞİME GEÇİN

Şu anda burada değiliz. Ama bize e-posta gönderebilirsiniz, en kısa zamanda size geri dönüş yaparız.