NİKOLAUS PİK, VİLLARDUS VE ARKADAŞLARI († 1572)

Çağdaş Bir Yazarın “Şehitlik Tarihi”nden
9 Temmuz, Aziz Nikolaus Pik, Aziz Villardus Ve Arkadaşlarının Bayramı

Ölüme kadar tek bir inanç ve tek bir ruhta kaldılar.

Tutuklular kentin dışına götürüldükten sonra işkenceye uygun bir yer aranıldı. Sonunda Azize Elizabet’e atfedilen Rugg manastırına gelindi. Orada geniş bir yer vardı, bir çeşit buğday ambarı gibi, oralarda çokça yakılan odunların deposu olarak kullanılan. Lokalde iki çapraz kiriş vardı, biri çapraz ve oldukça uzun diğeri ise daha kısa. Bunlar askerlere tutukluları asmak için uygun görüldü.Tutuklular hemen o yere getirildiler; Katolik inancın uğruna ölmeye hazır idiler ve müşterek dualarla son mücadelenin yaklaşımında kendilerini Tanrıya teslim ediyorlardı. Görevlerinde iyilikleri ile onlara daima destek olan Rab’be güvenerek, şehitliğin ve ölümün karşısında karşılıklı olarak birbirlerine sabırlı ve kararlı olmalarını öneriyorlardı çünkü artık gökteki krallığın ve sonsuz ermiş mutluluğu gerçekleşmek üzereydi.
Hepsini giysilerinden soydular. İşkenceye ilk sürüklenen Baş Rahip oldu: tüm rahiplerine sarılıp teker teker öptü. Katolik inancı için son nefeslerine kadar güç ve sebatla mücadele etmelerini, o güne kadar içinde yaşadıkları Hıristiyan sevgisinde sebat etmelerini, ölüme kadar inançta ve ruhta bağlı kalmalarını önerdi ve onlardan rica etti ki son saat o ana kadar karşılıklı sevginin tek bir parça haline getirdiklerini ayırmasın diye. Artık Rab’bin ellerinden mücadelelerin çok arzu edilen ödülünü, sonsuz mutluluk tacını almak vakti gelmişti: başlarının üzerinde hazır bekliyordu, alçaklık yüzünden kaybetmemeleri, aksine ölüme karşı cesaretle giderek onu ele geçirmeleri; kendisi önlerinden gittiği gibi aynı hızla izlemeleri gerekliydi.

Böylece konuşurken darağacının basamaklarını hızla ve mutluluk içinde çıktı ve boğazını sıkan ip sözünü kesinceye kadar arkadaşlarını teşvik etmekten vazgeçmedi. O boşlukta sallanırken vekil Hiyeronimus, Etius Nikasius ve rahipler Leonardus ve Nikolaus arkadaşlarını son ana teşvik ve teselli etmeye, hazırlamaya uğraştılar.Nerede ise herkes, Danimarkalı Willaldo dahil olmak üzere, uzun kirişe asıldılar. Üçü ise kısa kirişe: Baş Rahip ve Kornelius adlı laik bir kardeş arasında Godefrigus Duneus asıldı; en son kalan Yakup adlı biri bir merdivene asıldı.Son vicdansız zülüm: ölümün hemen olması için iplerin iyi yerleşmelerine aldırış etmeden askerler onları astılar, öyle ki ip birinin ağzını bir çengel gibi sıkıyordu, bir başkasının çenesini, başka birinin boğazında geçirilen ip ise gevşek kalıyordu. Bu şekilde, soluk almaları engellenmediği için, can çekişmeleri (şehitlikleri) daha uzun sürdü; bazıları, ve bunların arasında ipi ağzı etrafında bağlı olan saygıdeğer Nikasius, gün ilerledikten sonra son nefeslerini verdiler. Zalim işlemler gece yarısından sonra ikide başlamış ve dörtte sona ermişti.

BİZİMLE İLETİŞİME GEÇİN

Şu anda burada değiliz. Ama bize e-posta gönderebilirsiniz, en kısa zamanda size geri dönüş yaparız.