Ayinler, Paskalya gizinin güncelleştirilmesidir.

Allah “bütün insanların kurtulmasını ve gerçeği tanımayı başarmasını ister; bunun için geçmişte çok defa Peygamberler aracılığıyla babalarımızla parça parça ve değişik şekillerde konuşmuştur” (I. Ti. 2, 4). Vakitler tamam olduğunda, Kutsal Ruh’un meshetmesiyle takdis edilmiş , beden halini almış Kelam olan Oğlunu, yoksullara İyi Haber’i bildirmek için, kırılmış kalplere şifa vermek için (bk. Yşa. 61, 1; Luk. 4, 18), “bedenin ve ruhun tabibi” Allah’la insanlar arasında arabulucu olarak (bk. I. Ti. 2, 5) göndermiştir. Çünkü Kelamın kişiliğine birleşmiş onun insanlığı, selametimizin vasıtası olmuştur. Bu nedenle, Mesih’te, barışmamızın mükemmel fidyesi görünmüş ve ilahi ibadetin tümü bize bağışlanmıştır.

Bu insanların kurtuluşu ve Allah’ın mükemmel yüceltilişi eserinin ön belirtisi Eski Antlaşma halkı arasında Allah’ın harikalarında yer almıştı. Fakat, esas olarak mutlu ızdırabın, ölüler diyarından dirilişinin ve görkem içinde göğe yükselişinin Paskalya gizi ile onu gerçekleştiren Mesih olmuştur. Onun sayesinde “ölerek, bizim ölümümüzü yok etti, dirilerek bize yaşamı geri verdi.” Çünkü haçın üzerinde uyuyan Mesih yönündendir ki tüm Kilise’lere hayranlık veren gizemler doğmuştur. Bu nedenledir ki, nasıl Mesih Peder tarafından yollanmışsa, aynı şekilde kendisi de Kutsal Ruh’la dolu bulunan Havarilerini göndermiştir. Bunlar, her yaratığa İncil’i vaazederek, Allah’ın Oğlu’nun, ölümü ve dirilişi ile bizleri Şeytanın ve Ölümün elinden kurtardığını bildireceklerdi. Fakat ayrıca onlar, tüm litürjik hayatın çevrelerinde dolanıp durduğu kurban ve gizemlerle duyurdukları bu kurtuluş eserini uygulayacaklardı.

Bu şekildedir ki, vaftizle, insanlar Paskalya gizinin üzerine aşılanmış olmaktadırlar: O’nunla ölmekle, O’nunla gömülmekle, O’nunla dirilmekle Abba diyerek Peder’e (Rom. 8, 15) doğru seslenmemize vasıta olan oğulların evlatlık esprisine kavuşmaktadırlar ve Peder’in aradığı o gerçek tapanlar olmaktadırlar. Aynı şekilde, Rabbin Son Yemeğini her yediklerinde, O’nun gelmesine dek O’nun ölümünü duyurmaktadırlar. Bu nedenle, Kilisenin dünyada göründüğü gün olan Pentakost gününde Petrus’un “sözünü dinleyip kabul edenler vaftiz olmuşlardır. Ve onlar Havarilerin öğretisini dinlemeye, kardeşçe komünyon içinde yaşamaya, ekmeği kırmaya ve dualara katılmaya sadakat gösteriyorlardı. Allah’ı övüyorlardı ve bütün halktan iyi bir kabul görüyorlardı” (bk. Elç. 2, 42. 47). Daha sonra Kilise hiç bir zaman, bütün Kutsal kitapta O’nunla ilgili ne varsa okuyarak, içinde “O’nun ölümünün galibiyeti ve zaferi mevcut kılınan” Efkaristiya’yı kutlayarak ve dolayısıyla, görkemi terennüm edilsin diye Mesih İsa’da “sözle anlatılamaz bağışı için Allah’a şükrederek” (II. Ko. 9, 15), Paskalya gizini kutlamak üzere toplanmayı ihmal etmemiştir.

İKİNCİ VATİKAN KONSİLİ (1962 – 1965)

BİZİMLE İLETİŞİME GEÇİN

Şu anda burada değiliz. Ama bize e-posta gönderebilirsiniz, en kısa zamanda size geri dönüş yaparız.

Not readable? Change text. captcha txt