Allah kendi Oğlu’nu korumadı ve hepimiz için ölüme teslim etti.

“İbrahim yakılan kurban odunlarını alıp, oğlu İshak’a yükledi. Ateşi ve bıçağı kendi elinde taşıdı ve onların ikisi birlikte gittiler” (Yar. 22, 6). Kendi kurbanı için odunu taşıyan İshak, kendi haçını taşımış olan Mesih’in simgesidir. Oysa ki, kurban için odunu taşımak kahinin görevidir. Böylece hem kurban, hem de kahin oluyor. “Ve onların ikisi birlikte gittiler” deyimi de aynı simgeye yöneliktir. Kurbanı kesmeye hazırlanan İbrahim ateşi ve bıçağı taşırken İshak arkasında değil, onunla yanyana yürüyor ki, kahinliği paylaştığı anlaşılsın.
Şimdi neler oluyor? “Ve İshak babası İbrahim’e dedi: Ey baba” (Yar. 22, 7). Böyle bir anda yükselen oğlunun sesi, babasının yüreğini altüst etmemiş midir sence? Ve inancı konusunda oldukça derin olan İbrahim yine de baba sevgisini yansıtan bir sesle: “Ne istiyorsun, oğlum?” diye yanıtladı. Ve diğeri de: “İşte ateş ve odun; fakat yakılan kurban için kuzu nerede?” İbrahim yanıt verdi: “Oğlum, yakılan kurban için kuzuyu Rab kendisi tedarik eder” (Yar. 22, 8).

İbrahim’in bu denli ince ve ihtiyatlı yanıtı beni duygulandırıyor. Aklında neler öngördüğünü bilmiyorum. Çünkü şimdiki zamanda değil de gelecek zaman için konuşuyor: “Rab kuzuyu kendisi tedarik eder.” Soruyu şimdiki zamanda yönelten oğluna yanıtı gelecek zamanla veriyor. Çünkü Rab, Mesih’in kişiliğinde, kuzuyu tedarik edecekti.
“Ve İbrahim elini uzattı ve oğlunu boğazlamak için bıçağı aldı. Ve Rabbin meleği göklerden “ona bir şey yapma!” dedi (Yar. 22, 10-12). Çünkü şimdi bildim ki, sen Allah’tan korkuyorsun”. Bu sözleri Havarinin, Allah hakkında söyledikleri ile karşılaştıralım: “O kendi Oğlu’nu korumadı. O’nu hepimiz için ölüme teslim etti” (Rom. 8, 32). Böylece Allah’ın olağanüstü eli açıklıkla insanlarla yarıştığını görebilirsin. İbrahim, ölmeyecek olan ölümlü oğlunu Allah’a sundu. Allah ise ölümsüz Oğlu’nu hepimiz için ölüme teslim ediyor. “Ve İbrahim gözlerini kaldırıp, boynuzlarından çalılıkta tutulmuş bir koç gördü” (Yar. 22, 13). İshak’ın Mesih’in habercisi olduğunu yanılmıyorsam daha önce söyledik; fakat bir bakıma koç da Mesih’in bir imgesi gibi görülüyor. Her ikisinin de Mesih’le nasıl bir bağlantı teşkil ettikleri konusunda biraz düşünmekte yarar vardır: kurban edilmeyen İshak ve kurban olarak sunulan koç.

Mesih, Allah’ın Kelam’ıdır; fakat “Söz insan oldu” (Yu. 1, 14). Şu halde Mesih acı çekiyor, fakat bir insan olarak; ölümle karşılaşıyor, ve bunun imgesi de koç idi. Yuhanna’nın da söylediği gibi: “İşte dünyanın günahını ortadan kaldıran Tanrı Kuzusu” (Yu. 1, 29). Fakat Kelam, İshak’ın imgesi olduğu Mesih Ruh’una özgü olan acı çekmemezliği korudu. Bu yüzden özü itibariyle kendisi kurban ve başkahindir. Çünkü Peder’e bir insan olarak kurbanı sunan çarmıhın sunağında kendi de sunulmuş olur.

ORİGENES  (185-253)

BİZİMLE İLETİŞİME GEÇİN

Şu anda burada değiliz. Ama bize e-posta gönderebilirsiniz, en kısa zamanda size geri dönüş yaparız.

Not readable? Change text. captcha txt